खरा धर्म एकचि जगाला प्रेम अर्पावे जगी जे हीन अतिदीन, 

जगी जे पतित अतिशोक तया जाऊन उठवावे, 

तया जाऊन सुखवावे 

खरा धर्म एकचि जगाला प्रेम अर्पावे. 

जयांना कोणी ना उरले, 

जयांना जग हे विसरले तयांना जवळ घ्यावे, 

तयांना मायेने कुरवाळावे खरा धर्म एकचि जगाला प्रेम अर्पावे.



कवितेतील 'पतित' या शब्दाचा समानार्थी अर्थ काय होतो?

युगायुगांचा साचलेला, हा काळोख जुनाट फोडूनी त्याला आता, 

शोधायची नवी लाट मिरविले आम्ही खुळखुळे, 

परंपरेचे हाती आता तोडाव्या शृंखला, 

ज्या जखडती या माती नको केवळ पोकळ गर्जना, 

नकोत शब्दांचे फुलोरे बदलत्या या काळजाला,

हवेत श्रमाचे शहारे मुरदाड मनांच्या थडग्यावर, 

नकोत आम्हाला फुले हवीत माणुसकीची नवी, 

आणि सळसळती मुले अंधश्रद्धेच्या धुक्यात हरवली, 

कित्येक स्वप्ने उद्याची आता पेटवा मशाल,

शुद्ध विज्ञान-निष्ठेची रक्ताचा प्रत्येक थेंब, 

जेव्हा घामात विरेल तेव्हाच अमुच्या भविष्याचा, 

सुवर्णोदय उजळेल.



'मुरदाड मनांच्या थडग्यावर, नकोत आम्हाला फुले' या ओळीतील कवीचा दृष्टिकोन कोणता?